سن یابی رادیو کربن
سن یابی رادیو کربن ( تعیین عمر بقایای اجسام آلی چندین هزار ساله )
در طبیعت مواد پرتوزایی وجود دارند که به طور پیوسته در برخورد هسته ای ذرات با انرژی بالای پرتو کیهانی با هسته های واقع در جو بالاتر زمین تولید می شوند مثالی در این مورد تولید کربن 14 به وسیله برخورد نوترونها با هسته های ازت است که طبق واکنش زیر صورت می گیرد.
این ایزوتوپ پرتوزای کربن با نیم عمری برابر 5740 سال پنج هزار و هفتصد و چهل سال به وسیله گسیل واپاشیده می شود.
از این رو کسر کوچکی از مولکولهای در هوا شامل اتم های کربن پرتوزای 14 به جای اتم های کربن پایدار 12 خواهد بود موجودات زنده با استفاده از هر دو نوع کربن در ساختار خود مولکولهای را با محیط اطراف خود مبادله می کنند. وقتی این موجودات زنده بمیرند گرفتن کربن 14 آنها متوقف می شود و از آن لحظه به بعد تعداد اتم های کربن 14 نسبت به تعداد اتم های کربن 12 براساس واپاشی کاهش می یابد و فقط نیمی از اتم های اولیه پس از 5740 سال باقی خواهند ماند این مطلب روش بسیار حساسی برای تعیین عمر اجسام آلی در باستان شناسی فراهم می کند: برای این کار فقط کافی است که تعداد نسبی این ایزوتوپ را تعیین کنیم تعداد اتم های کربن 14 با اندازه گیری فعالیت آنها و با استفاده از رابطه زیر تعیین می شود.
|
فعالیت |
این روش زیرکانه تعیین عمر بقایای اجسام آلی چند هزار ساله در سال 1952 توسط لیبی (w.f.libby) بنیان گذاری شد0 .
تهیه کننده:سرکار خانم کیانی